Wasmachien
 
het geluid van een stampende wasmachien
het klinkt wat ouderwets misschien,
voor mij een waar genot
de geur van schuimend sop
daar kan geen parfum tegenop
 
de was ruikt zo heerlijk schoon en fris
als die net gewassen is
 
wat is er heerlijker dan een schone was
lekker fris en opgestapeld
in je linnenkas
 

 


De kaboutertjes in het kabouterbos
die timmeren er lustig op los
ze bouwen allemaal hun eigen huis

Fideel wil een kasteel
Ot wil een grot
Pluis een herenhuis
Jet een flat, Ruth een hut
Roel bouwt een paddenstoel
en Mark een woonark
in de paddenpoel
Piet wil iets van riet
Aal gaat voor staal
zo bouwt ieder z'n eigen verhaal

ze timmeren en sjouwen
er komen er nog meer gebouwen
een villa voor Eva
en een boerenschuur
voor de overbuur

ze hebben zo allemaal hun eigen voorkeur
een gele of een blauwe deur
ieder kiest zijn eigen kleur
de één wil luxe
de ander is met minder tevree

och, zegt Britt
als er maar een dak op zit
waar ik onder kan schuilen
lachen en huilen

zegt Jan:
geef mij maar een dakpan
of twee
daar red ik me wel mee
Koos wil een schoenendoos
Marjo een iglo
Beau een bungalow

maar niemand heeft een dak
als de huisjesslak


*

 

Nederland in beweging...
 
ook zo stram, als u ’s ochtends op staat
zit u ook te veel overdag?
 
dan is daar een oplossing voor: méér bewegen
Nederland helpt daarbij
op NPO1, elke werkdag om kwart over negen
sta ik in de startblokken bij de eerste tune
klaar om mee te doen
stoelen op zij, tafel aan de kant
ik stap al op de plaats, want…
 
op het snelle ritme van de muziek
moet je snel zijn én kwiek
als de presentatrice gaat staan,
heeft ze de eerste stap al gedaan,
ik loop dus altijd achter de feiten aan
 
stap naar voren, tik
twee keer, naar voren tik en stap en tik
nu naar achter, stap en tik
handen op de heupen en blijf doorademen…
 
een slagveld voor mij
het is je ware hersengymnastiek,
goed voor menig lichamelijk averij
voor dementie en reumatiek
 
adem in, adem uit
 
dit gaat te snel
ik bepaal mijn eigen ritme wel…
 

 

 

 

geluid uit en beeld aan
 kan ik het niet verstaan
been naar voren, been opzij
handen op de heupen, knie omhoog
 
ik zet gegarandeerd de stap verkeerd
naar rechts als ze links zegt en omgekeerd
raak soms helemaal in de knoop
toch hou ik hoop…
 
en die flesjes...
waar haalt ze die zo snel vandaan
ik zet ze wel klaar
maar vergeet dan waar ze staan
 
meestal aan het eind ben ik in balans
in m’n eigen cadans
 
hoe je gestrekt moet zijn
heb soms wel wat spierpijn
en vraag me dan af: deed ik het goed
of was het juist niet zoals het moet
 
toch voelt het goed voor mijn lijf
het wordt wat stram en stijf
beter dus dat ik in beweging blijf.
 
dus bij de volgende tune
blijf ik gewoon weer meedoen
 

 

 

 

 
 Waterdrop
 
altijd onderweg
steeds weer anders
achter elkaar
 naast elkaar
elke druppel afzonderlijk
 
samen vormen ze een lied
als het giet...
en alras
ontstaat er een plas
 
eenmaal opgestegen
vormen ze mist of regen
 
zwaar bewolkt
water kolkt
bron van energie
niet ergens voor
niet ergens tegen
vallend water is regen
 
 

 


Ik pluk de dag
wat die ook brengen mag
soms zorgen of verdriet
blijdschap waar ik van geniet
ik kom hier om te leren
en mag alles uitproberen

en wat voelt het fijn
dat ik steeds meer mezelf kan zijn

 

 

 

 
Wat is de zin
van de onzin
 
broek met een vouw
kousen met een naad
rood, wit, blauw
een versje wat nergens over gaat
een paardenstaart, papegaai en een Vlaamse gaai
kersenvlaai
mosterd en ketchup
van de regen in de drup
 
vogelkooi en muizenhol
het blad is vol
een kasteel van zand
hondenmand
ik ga verder op de achterkant
 
zo voelt het leven soms
ik doe maar wat
wat brengt me dat
 
een kus is geen zoen
daar moet je het maar mee doen
 
leven met een knipoog
nat is niet droog
laag is niet hoog
een rechthoek is geen boog
 
ik weet best veel
loop niet in het gareel
 
het is pas fijn
als je jezelf durft te zijn
 
 

 


In de pyjama

als ik in de pyjama zit
heb ik nog niet alles op de rit
ben ik nog niet echt opgestaan
kan ook zo weer mijn bed in gaan

dan smaakt de koffie zo goed
dat is wat mijn pyjama doet

 

 


Ik stond voor de spiegel en kreeg de slappe lach
wist niet wat ik zag…

er zat een puist op mijn neus
maar niet heus
een kip op mijn lip
een spin op mijn kin
behang op mijn wang
een krokodil op mijn bril
een kwispedoor in mijn oor

een vlek in mijn nek
een blaar in mijn haar
verband om mijn tand
een mug op mijn rug
een bril op mijn bil

een fluit op mijn kuit
een slak op mijn hak
sproeten op mijn voeten
die me vriendelijk begroetten

om zo maar iets te verzinnen
dat voelt zo lekker van binnen
dus mensen wat je er ook van vindt
ook jij bent dat speelse kind





Heel vervreemdend, maar op mijn gemak
zwalk ik door de stad
en sta dan ver van huis
ineens op de Kikkerbilsluis

wat een leuke naam, daar word ik vrolijk van
eens geen politicus of dappere soldatenman
om met een straatnaam te worden geëerd
moet je dapper zijn of hooggeleerd

de Kalverstraat, de Koestraat en de Kikkerbilsluis
voelt voor mij dichter bij huis