letterspetters
 
HOME
  

 

Letterspetters

 

woorden komen omhoog

er komt iets tot stand

ik weet niet altijd wat het wordt

zie vaak later het verband

 

een idee

een woord

soms nog nooit van gehoord

kan dit of is het ongehoord

een woord daar en een woord hier

en ineens staat het op papier

een beetje overdonderd

kijk ik verwonderd

zie ik al die woorden staan

komt ergens binnenuit vandaan

 

ik moet leren

niet te corrigeren

wat van binnen uit gevoeld

in woorden wordt bedoeld

 

ik slinger ze de wereld in

en heb je zin

je te laten besproeien met letters

ga dan naar www.letterspetters

 

 

Reini Miedema

 

*  

 

 

Met mijn letterpenseel

schilder ik menig tafereel

nu eens hier en dan weer daar

en al klinkt het misschien raar

het is allemaal waar

 

zo spinnen en weven 

we leven na leven

ons levenstapijt

van vreugde en spijt

 

van ervaringen, die moeten rijpen

en leren begrijpen

dat waarden en normen

barrières vormen

in ons doen en laten

we hebben vaak niet in de gaten

dat we in ons denken en doen

leven vanuit normen en fatsoen

angsten en bevelen

waardoor we niet meer durven spelen

niet meer weten waarom we hier zijn

en dat doet pijn

 

we laten ons bedotten en beknotten

maar eigenlijk moet het ons niets verrotten

wat een ander zegt of denkt

als je daar geen aandacht meer aan schenkt

je je ook niet meer met de ander gaat bemoeien

maar met je eigen mogelijkheden gaat stoeien

dan ga je ontdekken

 alle nog onontdekte plekken

 

en dat het leven niet zo zwaar hoeft te zijn

dat we ondanks verdriet, vreugde en pijn

 

alleen maar spelenderwijs

zijn op ontdekkingsreis

vol van kleur en vorm

zonder waarde zonder norm

 

je niet meer weg rent 

voor wie je eigenlijk van binnen bent

 je maakt je eigen tafereel

en wordt zo van binnen heel

 

als het lijden is geweest

 wordt elke penseelstreek een feest

als wetten en normen

geen belemmering meer vormen

 dan wordt het leven één groot spel

van dit past niet bij mij en dit wel

 

  

 

Verwarring, chaos,

storm en regen

ik kom het allemaal tegen

op mijn vlucht

deinend op de stromingen in de lucht

van iedereen los

voelt vrij

maar soms ook zo bevreemdend

van: ik hoor nergens meer bij

vreugde en pijn

van het alleen zijn, ( in zijn dubbele betekenis)

 

en dat niets er toe doet

behalve dat ik mijn eigen wezen ontmoet.

Hij wijst het pad wat ik moet gaan

het is vallen en weer op staan

m’n vleugels uit durven slaan

 

 

  

 
Voelt het leven zuur
slecht een muur 
ga op avontuur
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
auteursrecht©️reini miedema