letterspetters
 
Inzichten
  
 
 
er is niets te verliezen
in het voor jezelf kiezen
je gaat pas jezelf verliezen
als je voor de ander gaat kiezen
 
 
  
 
Planeet aarde
 
 de aarde warmt op
ijs wordt water en verdampt tot regendrop
groen wordt geel en geel wordt bruin
een verschroeide tuin
 
de planeet laat zich aan mij niets gelegen
ik kan dan ook maar beter mee bewegen
het is een drang
alles heeft z’n gang

reagerend op universele wetten
die geen mens kan beletten
zorgen maken heeft geen zin
het is de wet van de eeuwige beweging
 
er gaat niets verloren
iets verdwijnt niet maar wordt opnieuw geboren
 
 Er is alleen maar mijn eigen wereld
mijn eigen ervaringen
mijn eigen wijsheid
 
als de Wereld van de Wijsheid
alle ervaringen, alle wijsheden samen is
die steeds verandert
steeds in ontwikkeling is
hoe zal ik ooit 'begrijpen'
 
dan is ontwikkeling meegaan
in de stroming
groeien aan inzicht
en verwondering
 
 
De stilte
 
 de stilte in mij
doet mij luisteren
naar het fluisteren
reikt mij aan
doet mij verstaan
 van vragen
naar luisteren
van kijken
naar zien

 
stilte
is ruimte 
ondergaan
en leren verstaan

kleuren die verspringen
klanken die zingen
 
geen conclusies
geen illusies
 
luister en wees stil
proef wat het je zeggen wil
 
 
 
 Ik reed in de auto op de snelweg
en zag het ineens voor me
je hebt een gedachte over iemand
een oordeel
en in dat oordeel veroordeel
je jezelf
wijs je jezelf af
 
je van jezelf bewust
geeft rust
in het diepst van je zijn,
dat is wat je wilt, dat is zo fijn…
 
 
 
 Alleen
 
alleen zijn is heerlijk
geen gezeur en geen gedoe
toch zetten mensen om me heen
me soms even op een ander been
 
reiken iets aan waar ik niet op was bedacht
omdat ik soms heel lang wacht
houden me dan een spiegel voor
en krijg ik langzamerhand door
 
dat wie ik ben en laat zien
niet is wat ik wil, misschien
dus lig ik wakker van mijn gewoel
mij niet te laten zien zoals ik voel
 
ik ben zo aardig, sta voor iedereen klaar
maar het is niet waar
dat ik het zo goed bedoel
ik durf niet te laten zien wat ik voel
 
ik wil helemaal niet klaarstaan
voor Jan en alleman
dat is er met de paplepel in gegaan
van kinds af an

ik kan wel gillen
dat ik het anders zou willen
maar ik moet het doen
en niet het fatsoen
en aangeleerde manieren
laten zegevieren
 
 
 
Ik zit op de fiets
ik hoef niets
ik hoef nergens heen
ik fiets alleen
 
de wind door mijn haar
de zon op mijn gezicht
ik voel me van binnen licht
ik word de stilte gewaar
 
 

 

Vreugdepijn

 

vreugde en pijn

zitten op dezelfde lijn

de pijn van het zelfverwijt

de spijt en de zonde van de tijd

de innerlijke strijd

die je liever vermijdt

tot je hebt doorzien

wat je ergens wel wist misschien

 

de vreugde van het loslaten daarvan

en dat het anders kan

je opgelucht merkt

dat een barrière is weggewerkt

louterende tranen

die een weg banen

naar een andere manier van zijn

leven in de verticale lijn

het voelt wat vreemd

een beetje ontheemd

 

de vreugde van de pijn

kan heel intens zijn

maar je voelt dat het nodig is

het is de pijn van een gemis

om van binnen heel te zijn

vol-ledig mijn

 

 Facetten

 

 facet, facet, facet

in het wezen ingebed

 

heilige en boef

dader en slachtoffer

crimineel of goed fatsoen

arm of heel veel poen

van moordenaar tot redder in de nood

verdriet, eenzaamheid, eindigen in de goot

pooier en prostituee

alle kleuren doen mee

alle facetten van het mens-zijn

moeten begrepen zijn

 

kasteelheer en ganzenhoedster

koningin en voedster

struikrover, kruimeldief

ondeugend of heel erg lief

dansend van vreugde 

en wanhopig in je pijn

alles moet ervaren zijn

 

voor en tegen

goed en fout

angst en begeerte

oorlog en vrede

 

alle uitersten en

alles er tussen in

 

elke keer als je denkt: ‘ik heb het door’,

doet het zich in een andere vorm weer voor

totdat, wanneer je in de tegenstelling dreigt te belanden 

er je een lichtje gaat branden!

 

wanneer je dan de hobbel hebt genomen

kom je dichter bij je dromen

zou je denken…

 

maar ook je dromen dijen uit

en stuwen je zo vooruit

de droom is niet het doel

maar het vertrouwen op je gevoel

 

De kleuren maken het verschil

dat is de bril waardoor je kijkt

en alles steeds weer anders lijkt

alles constant in beweging is

en het moment het enige ‘IS’

 

het leven dat zoveel kleuren in zich draagt

en je steeds weer uitdaagt…

je je niets meer gaat afvragen

maar de sprong gewoon gaat wagen!

 

 

 

Geur-beleving

 

het huis waar ik logeer

heeft zeepjes

geurende zeepjes

zacht en vluchtig

als de geur van bloesem

meegevoerd door de wind

 

heel subtiel, bijna fragiel

mild strelend

zoet en speels

 sprankelend

een vleugje geur 

  

zwoel als een 

 zomer- avondbries

zacht maar intens

 een vleugje

het is er maar heel even

 

het lijkt of die geur

heel even opent een deur

naar een beleving

of een herinnering

 

wat het is weet ik niet

alleen dat ik er van geniet

 

 

 

Ik loop door de stad

ben moe, doodmoe

realiseer me dat ik van buiten naar binnen leef

door alsmaar om me heen te kijken

 

van binnen een seintje: stop hiermee

want je blijft kijken

er is zoveel te zien

zoveel te bewonderen

zoveel creativiteit

aan kleur en stijl

maar onderwijl

blokkeer je Mij

 

Ik ben het die je wil leiden

en je leven verblijden

alles wat je om je heen ziet, verdwijnt

het gaat je leven niet verrijken

je moet steeds opnieuw weer kijken

 

van Mij wordt je nooit moe

Ik geef je er energie op toe

Ik wil je iets anders laten zien

wat je nog niet helemaal begrijpt misschien

Ik wil je niet alleen boeien

maar ook laten groeien

in wijsheid en inzicht

mooier dan elk aards vergezicht

 

dus ben je Mij even kwijt

neem dan de tijd

om weer bij jezelf te komen

de energie weer laten stromen

 

heel even zit ik te balen

dat ik niet over wat ik zie, kan verhalen

en zie: dit alles van tijdelijke aard

is al die aandacht niet waard

 

bewonder je de ander

ga je weg bij jezelf

of ga je vergelijken

vraagt je af, waarmee kan ík prijken

 

blijf bij jezelf

dan verdwijnt de onrust vanzelf

en word je weer die prachtige Elf

op zoek naar de wereld in zichzelf...

 

 

 

Het loopt niet zoals ik dacht

ik had dus iets anders verwacht

besef dan dat de mens is aan het woord

terwijl het wezen wil worden gehoord

dan sta ik in mijn kracht

wordt er niets van me verwacht

kan het alleen maar stromen

weet ik niet wat er gaat komen

 

deze energie zo licht

tovert een glimlach op mijn gezicht

 

 

 
Like a puppet on a string
 
ik denk te begrijpen 
dat het niet te begrijpen valt
niet te bevatten is
een oneindige overweldigende 'ruimte'
van oneindige mogelijkheden
dat ik blij ben dat ik aan een koord
vast zit
verbonden met mezelf
dat dit me beschermt
me wegtrekt als ik verkeerde keuzes dreig te maken
het beschermende koord
tegen onbekende gevaren
tegen onderzoeksdrang in onderschatte mogelijkheden
 
ik kan het niet overzien
omdat ik niet begrijp
het is beangstigend
vreselijk oneindig en beklemmend
omdat het me overstijgt
 
ik zie niets
het lijkt een lege ruimte
maar ik ervaar de oneindige volheid in het 'niets'
er is leegte alom
het is de nog onvervulde leegte in mijzelf
  
alles wordt bestuurd
zo voelt het
ik word geleid, begeleid
 
ik kan geen richting bepalen
alles is niets
er is geen richting, ik kan niet naar links
of rechts, naar voor of achter
alles lijkt hetzelfde
alles IS
 
er is geen afbakening, behalve het koord
ook het koord ben ik
ik kan niet losraken
het koord is deel van mij
ik ben het koord
 
ik ben een popje aan een koord
ik bungel in het niets
maar er is een wereld aan mogelijkheden
alles is in beweging