letterspetters
 
Al wat is
  
 
ik sta op mijn balkon en kijk zo de ruimte in
rechtopstaand, terwijl de aarde draait
draai ik mee
ik sta recht op
en hang tegelijkertijd op de kop
 
 balancerend tussen
trekkracht en zwaartekracht
wordt er van mij verwacht
om te staan in eigen kracht
 
 
 
 
Vuurgloed
 
een rode hemel, een ondergaande zon
ik wilde dat ik hem aanraken kon
even vliegen naar die oranjerode bal
me koesteren in de kleuren van het Al
 
als ik dan mijn ogen sluit,
vlieg ik zo de wereld uit...
 
 
 
 
 
Het leven is een spel
ga niet zoeken naar wat buiten je ligt
maar vinden wat in je zit
 
 
 
Oerknal
 
de oerknal
ontstaan van het heelal
waar was ik
was ik erbij
werd ik de ruimte ingesmeten
was ik erbij
ben ik dat vergeten
als onderdeel van het Al
was ik er ook
in het heelal
 
ik was de oerknal
klinkt wat mal
maar ergens was ik er al
 
was het hier ergens ver vandaan
is alles overal en tegelijk gegaan
ik wil op reis naar de sterren gaan
dichtbij en ver hier vandaan
zo door de ruimte zweven
en dan van alles beleven
 
ik ben een ondeelbaar deeltje van het geheel
maar van het geheel snap ik niet veel
het is zo groots, zo onmetelijk groot en wijs
dus wordt het nog een hele lange reis
maar och, ik heb de tijd
want alles blijft voor eeuwig en altijd
dus zal alles door doen en ervaren
zich stap voor stap aan mij openbaren
ja, zo simpel stel ik het me voor
mijn ontwikkeling gaat altijd door

voor mij voelt het als één groot avontuur
met mijn wezen aan het stuur
zo stap ik in mijn raket
die ik net heb aan gezet
geluidloos en als een sprankelende kleine ster
vlieg ik heel hoog en heel ver
door de ruimte, langs sterren en planeten
prachtige kleuren en vliegende kometen
ach, zo loop ik wat te dromen en te fantaseren
zo veel mogelijkheden om te ontdekken en te leren
zoveel kleur, zoveel vorm
zoveel kracht, zoveel in getal
zo groot het heelal
 
ik kan nooit verdwijnen uit het heelal
dat vind ik best mal
dat ik deel ben van het Al
ergens zit het dus in mij
ik kan er alleen niet bij
ach, ik laat het hierbij

ik ga op reis
en wordt gaandeweg wel wereldwijs
heb mijn raket
een tandje hoger gezet
geruisloos zweef ik langs sterren en planeten
langs zwarte gaten en vliegende kometen
en kleuren die mijn fantasie te boven gaan
ergens, diep van binnen raakt het me aan
ik ben een ondeelbaar deel van het geheel
ik ervaar de onmetelijke ruimte in mezelf
en hoef niet op zoek te gaan
het dient zich vanzelf wel aan
 
ik heb mijn raket
 aan de grond gezet
op mijn eigen planeet
die Aarde heet
 
 
 
Van dromen naar laat ze maar komen
die dromen
laat al het denken daarover los
want die sturen je in het bos
met hoe en wat, waar en wanneer
en dan weet je het niet meer
hebt het gevoel te moeten kiezen
en dreigt daarmee jezelf te verliezen
 
sta open voor dingen die je niet had verwacht
en sla op wat de ander vindt, geen acht
wat vind je leuk en waarvan word je blij
aan de rest fiets je gewoon voorbij
 
 

Troubadour

 

ik, ik wil dwalen

over bergen en door dalen

door de bossen en over de hei

de wereld is van mij

 

ik hoef niet voor volle zalen

nee, ik wil dwalen

in mijn eigen verhalen

naar verre oorden

in klanken en woorden

 

als troubadour 

………………..on tour